Rode marinekrant "Dozor" van 21 mei 1942

"Дозор" № 45, 21 мая 1942 года Lezen en doorgeven aan een kameraad. Dood aan de Duitse bezetters! IN NAAM VAN HET MOEDERLAND! Er waren er vier. Toen bleven er drie over. Al hun patronen waren op. Ze gebruikten flessen met brandgevaarlijke vloeistof. Ze hadden nog een paar granaten over. Vanuit een pantservoertuig, vanuit het schietgat van een vijandelijk machinegeweer, stormde de vijand naar voren. De politieke commissaris wierp zich onder de rupsbanden van de tank, omwikkelde ze en maakte ze vast met kettingen. De soldaten trokken zich niet terug, maar deden hetzelfde - de matrozen Odintsov en Parshin herhaalden zijn daad. Toen een van de tanks naderde, wierp de commissaris zich onder de rupsbanden. De strijders klemden hun tanden op elkaar. Ze wisten dat het stalen monster over zijn lichaam zou rollen. Odintsov en Parshin volgden zijn voorbeeld. Ze lieten allemaal hun ladingen ontploffen en de vijandelijke tanks werden de lucht in geblazen. Ze zouden niet meer dreigen. Niet één van de strijders gaf zich levend over. Het slagveld werd verlicht door vurige explosies. Slechts één van de dappere vier overleefde het - korporaal Shubko. Vasily Kuzmich Shubko, politiek commissaris Noriy Konstantinovich Odintsov, Ivan Ivanovich Parshin, Ivan Ivanovich Zubkov - allen vielen als helden maar hielden de vijand tegen. Hun namen zullen voor altijd in de geschiedenis van de Patriottische Oorlog blijven staan. OP ZEE! Bij de thuispier Ankers worden neergelaten, In de lentewind Wappert de vlag. We varen de open Witte pad, Vrees niet, mijn liefste, Dit jaar zullen we terugkeren. Stormachtige golven, Schuim rondom. De propellers draaien nog steeds Terwijl de weg verder rolt. Het Sovjet land roept ons Tot grote daden. We gaan naar zee Naar verre kusten. Dapper varen we uit, Kameraden aan het roer, Liederen achter de achtersteven Echoën ver weg. Vaarwel, moederland, Wees voor altijd gelukkig, Spoedig zullen we terugkeren Naar huis met de overwinning! MEESTERS VAN HUN VAK COMMUNIST LITVINYUK Aan het begin van de oorlog onderging ons schip grote reparaties. De mechanismen en systemen van de motorcompartimenten werden ontmanteld. Sectiecommandant Litvinyuk werkte tot diep in de nacht aan de machines en hielp de arbeiders om de reparaties sneller af te krijgen. Iedereen deelde één gedachte - zo snel mogelijk naar zee gaan en de vijand verpletteren. De bemanning werkte met verdubbelde inspanning. De boot verliet de marine vier maanden eerder dan gepland. Daarna volgden intensieve trainingen, het testen van uitrusting en proefvaarten op zee. Elke oefening werd met de grootste inspanning uitgevoerd. Communist Litvinyuk stond altijd vooraan en diende als voorbeeld. Op campagne kwam zijn uitzonderlijke ijver aan het licht. Hij nam extra werk op zich en gaf al zijn kracht om het bevel van kameraad Stalin zo goed mogelijk uit te voeren. Litvinyuk wist hoe hij mensen moest organiseren en disciplineren en hij was een echte mentor voor de jonge matrozen. Ivanov en zijn artilleriebemanning Onderofficier 2e klas Ivanov gaf veel van zijn kracht en energie aan zijn artillerieteam. Hij stond altijd vooraan bij zijn eenheid en leidde hen bij elke oefening. Elke gevechtsoefening werd foutloos uitgevoerd. Ivanov eiste precisie, moed en uithoudingsvermogen van elke man en zijn bemanning verdiende zijn vertrouwen. Ze raakten doelen nauwkeurig en vernietigden ze. Matrozen Saveliev en Khorunzhy beheersten de wapens het best van allemaal en konden elke man vervangen als dat nodig was. De jonge matrozen Klimov en Jakovlev bleven niet achter. Dag na dag leerden ze en groeiden ze uit tot standvastige schutters. Onderofficier Pjotr Fjodorov Torpedo sectiecommandant Fjodorov eiste altijd veel van zichzelf en zijn mannen. Hij inspecteerde persoonlijk elke torpedo, elk mechanisme. Zijn strengheid wierp zijn vruchten af. Wanneer het tijd was om naar zee te gaan, waren de torpedo's klaar, als een uurwerk.

Dit is een automatische vertaling. Om de originele Engelse tekst te zien, klik hier >>

Betalingswijzen >>

Levering >>